1.4.11

Η ΑΚΡΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :
Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.



Η ΑΚΡΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Παρατίθενται 4 ποιήματα της άκρας αμφισβήτησης.
Αμφισβήτηση του θείου, σκεπικισμός για την πατρίδα.
Στοίχοι ακατέργαστοι, προϊόν αγανάκτησης μιας στιγμής. Ούτε στην απελπισία, ούτε στην αγανάκτηση μην αναζητούμε νηφαλιότητα. Οι δύο στυλοβάτες της κοινωνίας: θρησκεία και πατρίδα, επιδέχονται άραγε τέτοια κατεδαφιστική κριτική; Εξ ίδιών θα κρίνει ο αναγνώστης, φυσικά. Ο ίδιος ο ποιητής διερωτάται: καταπολεμούνται τα κακώς κείμενα με αυτό τον τρόπο; Η τέχη – εδώ η ποίηση – έως πού δικαιούται να φτάσει;
Για ένα «βλάσφημο» πίνακα ζωγραφικής ή γλυπτό, η αντίδραση είναι συνήθως η αφαίρεση από το χώρο όπου εκτίθεται. Υπάρχουν κι οι οπαδοί πάντα πρόθυμοι να κάψουν τα έργα, να αποκεφαλίσουν και να ευνουχίσουν τα μάρμαρα. Έχω την αίσθηση (ψευδαίσθηση) ότι τούτο δω το ίχνος του λόγου θα μείνει...
Είναι κι η ημερομηνία σημαδιακή.


ΙΕΡΑΤΕΙΟ

ιερείς
ιεράρχες
μητροπολίτες
αρχιμανδρίτες
παπάδες
έξαρχοι
επίσκοποι
πατριάρχες
λειτουργοί
κληρικοί
ιεροκήρυκες
εφημέριοι
πτωτοσύγγελοι
συνοδικοί
αρχιεπίσκοποι
πρωτοπρεσβύτεροι...

αηδιασμένος έκλεισα την εγκυκλοπαίδεια.
τόσα ονόματα για το κοινό σκουλίκι,
τόσα σκουλίκια!



ΙΕΡΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

σαν έβρισα προφήτες, θεολόγους,
κι άλλους αρειμάνιους,
σε μια υπέροχη αναλαμπή
είδα κι αντιλήφτηκα
πως δε φταίν ούτε αυτοί.

για τ’ άμοιρα ξεσχίσματά μου τώρα
φταίν αυτοί που δεν τους σκότωσαν!



ΥΣΤΑΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

θεός, θα πει: απέραντη σιωπή.
θεός: η ζωή κλειστή, ο κώδικας του φόβου,
η απειλή, ο τιμωρός άγγελος του κάθε τι ωραίου,
η ρομφαία, η ενοχή.
θεός, θα πει: προ του τείχους η προσευχή.
θεός: το κεφάλι σκύψε
και σώπα κι εσύ!



ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ...

πατρίδα
λέει η τηλεόραση.
πατρίδα
όζει ο σκουπιδότοπος της γειτονιάς.
αλλά η μύτη μου δεν βλέπει τηλεόραση.
πατρίδα οι χωροφύλακες του δήμου,
οι ερωτήσεις στον ένικο.
ε καλά, χωροφύλακες είναι,
όχι φιλόλογοι.
άδικα απαιτώ ευγένεια,
έχουμε ισότητα, λέει, στην πατρίδα.
το λέει κι η τηλεόραση.
δεν ακούω πια τηλέοραση,
την πατρίδα πάω να δω στα μνημεία:
αναπνέω!
λάθος μου:
τα μνημεία αποπνέουν τουρισμό.
έχουμε πολύ τουρισμό,
το λέει κι η τηλεόραση.
ξενοδοχείο χτίζεται μεγάλο
πάνω σε αρχαίο θέατρο.
δεν πλησιάζω πια
ούτε τηλεόραση
ούτε χωροφυλακή
ούτε τα αρχαία μνημεία.
θα βρω την πατρίδα
στους πολύ απλούς ανθρώπους
και ναι:
ώσπου με γέλασαν για καλά
πίστευα πως
πατρίδα βρίσκει εκεί την έκφρασή της.
τί πονηρή η πατρίδα μας, τί αφελής εγώ
να πιστεύω ακόμα
στην πατρίδα...

No comments:

Post a Comment