9.4.16

Ζωγραφική του Ξενούδη (45)

Η Τήνος είναι ένας ολόκληρος κόσμος! Φωτογράφος, ζωγράφος, γλύπτης δεν θα ξεμείνει από έμπνευση σ' αυτό το νησί. Ας φύγουμε όμως από τα δύο "σήματα κατατεθέντα": το θρησκευτικό στοιχείο και τους περιστεριώνες. Πολλές οι γωνιές που αξίζουν να γίνουν πίνακες...


Τίτλος: η κοπιαστική επάνοδος 
Λάδι σε πανί, 87 x 61εκ.
Βρίσκεται στο σπίτι μου.
Μια τοπιογραφία με πιστή απόδοση. Από τους ελάχιστους πίνακές μου με τίτλο άμεσα προσιτό. Ή μήπως όχι τελικά; Όσοι χάρηκαν με το παραπάνω τη θαυμάσια αμμουδιά στο βάθος, τη σμαραγδένια θάλασσα, με πόσο ίδρώτα ανεβαίνουν μετά στο σπίτι τους, με πόσο καρδιοχτύπι (για τους μεγαλύτερους). Για σκεφτείτε την υψομετρική διαφορά!

For our foreign friends: 
Title: The toilsome homecoming
Oil on canvas, 87 x 61cm
On my walls.

3.4.16

ΔΝΤ και Jan Fabre

Επηρεασμένη, προφανώς, από τις πρωτότυπες (;) και ψυχανυψωτικές (;) χορογραφίες του Jan Fabre, η παρεούλα που μας ψιλοκυβερνάει σκέφτηκε να μεταμορφωθεί σε θίασο και να παίζει θέατρο με θέμα τα άπλυτα και τις τηλεφωνικές διαρροές του ΔΝΤ.

Στημένα πράγματα, πρωτοτυπία καμιά, μηδέν το χειροκρότημα.

Δύο παροιμίες μού ήρθαν στο νου:
ο κόσμος τόχει τούμπανο... 
και
πήγε για μαλλί και βγήκε... 

Όσο για τον Jan Fabre, ξένος ο άνθρωπος, θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού, θα σκέφτηκε πως στη χώρα των αιώνιων γυμνών αγαλμάτων το - καλλιτεχνικό; - γυμνό είναι στην ημερήσια διάταξη και δεν προκαλεί πια καμιά εντύπωση. Δεν βρέθηκε κανένας να τού πει ότι τυχαίνει να βγαίνει στην επιφάνεια - σπάνια βέβαια, αλλά νά που έγινε - το σοφό εκείνο "παν μέτρον άριστον". Κι ότι η ακαλαίσθητη γύμνια της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν βρίσκει ανταπόκριση στο κατά τα άλλα θεατρόφιλο κοινό...

31.3.16

Ζωγραφική του Ξενούδη (44)

Σήμερα αναρτώ έναν πίνακα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν επιστροφή στις ρίζες - τουλάχιστο για τους συγγενείς από την πλευρά της συζύγου μου:


Τίτλος: Σ' αυτό το σπίτι μεγάλωσε τα παιδιά της η πρόσφυγας προπαραγιαγιά των εγγονών μου.
Λάδι σε πανί, 87 x 61εκ.
Βρίσκεται στο σπίτι μου, σε περίοπτη θέση (εννοείται).
Τίτλος "μαθηματικός" και περιπαιχτικός. Άντε να βάλεις κάτω ένα πρόχειρο γενεαλογικό δένδρο για να προσδιορίσεις ποιοί μεγάλωσαν σ' αυτό το πολύ σεμνό και μικρό (ουσιαστικά μονόχωρο) αγροτόσπιτο στις Ελευθερές της Θεσσαλίας...
Η σημερινή κατάσταση του σπιτιού είναι κάπως διαφορετική απ αυτή που φαίνεται στον πίνακα. Η στέγη έχει αρχίσει να υποχωρεί και το κάποτε άψογο εκτυφλωτικό ασβέστωμα σε μεριές-μεριές κατέπεσε, αφήνοντας γυμνούς τους παλαιούς πλίνθους (πλιθιά, όπως λέγονται τοπικά). Κανένας πια δεν μένει εδώ. Όταν επισκεπτόμαστε το χωριό, δεν παραλείπουμε φυσικά μια επίσκεψη-προσκύνημα στο παλαιό πατρικό, αλλά το πήραμε απόφαση πως η διάβρωση κι ο χρόνος θα δώσουν τη λύση. Σε λίγα χρόνια θα έχει ερειπωθεί εντελώς αυτή η κοιτίδα της μισής οικογένειας...
Σημείωση: η λέξη "πρόσφυγας" στον τίτλο παραπέμπει σε διωγμό Ελλήνων πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή.

For our foreign friends:
Title: In this house the refugee grand-grand-grandmother of my grandchildren raised her children.
Oil on canvas, 87 x 61cm.
On my walls, in a privileged place.


29.3.16

Στο μπαλαούρο !

Δεν μπορεί!
Θα το έχει το όνομα! Καλά έλεγαν οι Ρωμαίοι: nomen est omen - το όνομα είναι σημάδι.
Εκτός... εκτός αν η συνήθεια (συνειδητή επιμονή θα ήταν σωστός χαρακτηρισμός, νομίζω) ορισμένων παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ ενέχει μια διόλου αμελητέα προνοητική και πρακτική πλευρά.

Μη σχηματιστεί δηλαδή η εντύπωση πως δεν είναι προνοητικοί αυτοί που μας ψιλοκυβερνούν.

Όπως δείχνουν τα κουκιά, μια μέρα με ελικόπτερο θα το σκάσουν, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν στο... μπαλαούρο!
Την ώρα εκείνη, σαν πρόσφυγες, αλλά με φουσκωμένες αποσκευές (επενδυτές κι αυτοί!), μπροστά στα κλειστά σύνορα των Σκοπίων θα πουν από ραδιόφωνο το σύνθημα: "Μακεδονία".
Και με αυτή την προδοτική παραδοχή τα εναέρια σύνορα των ενθουσιασμένων Σκοπιανών θα ανοίξουν διάπλατα.

Η συνέχεια του αφηγήματος;
Με τα κλεμμένα θα ζουν αυτοί καλά, κι εμείς...


24.3.16

Βρυξέλλες 22 Μαρτίου 2016

Πέρα από τον πόνο των τραυματιών, την ανεξίτηλη οδύνη των συγγενών που έχασαν αγαπημένα πρόσωπα τόσο άδικα, φωλιάζει ολοένα και εντονότερα η σκέψη πως: κυβερνήσεις και επιχειρηματικά συμφέροντα του 1960 (αν όχι ακόμα παλαιότερα) φέρουν την ευθύνη για την ευπρόσδεκτη εγκατάσταση τόσων πληθυσμών, φτωχών πληθυσμών Αφρικής κι Ασίας που και σήμερα ακόμα επιμένουν σε μοιρολατρική ή φανατισμένη πρόσδεση σε κοινωνικά πρότυπα άσχετα με αυτό που ονομάζουμε Δυτικό Πολιτισμό. Η αφομείωση, φυσικά, αποδείχτηκε μηδενική.

Η γενεά αυτών των ηθικών (προτιμότερο να πω: ανήθικων) αυτουργών δεν υπάρχει πια - για να διαπιστώσει σήμερα πως όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες.


17.3.16

Ζωφραφική του Ξενούδη (43)

Σήμερα αναρτώ έναν πίνακά μου με ιδιόμορφο θέμα - θα μπορούσα να πω: με τερατόμορφο θέμα.


Τίτλος: Αγία Πελαγία Κυθήρων, στην παλαιά προβλήτα, έφηβος με οίστρο εικαστικό... 
Λάδι σε πανί, 87 x 61εκ.
Αναρτημένος στο σπίτι μου.
Ο τίτλος θυμίζει ξεκίνημα διήγησης. Στα Κύθηρα, το λιμάνι της Αγίας Πελαγίας δεν πολυχρησιμοποιείται πια στα δρομολόγια των μεγάλων πλοίων (στο Διακόφτι καταλήγουν τώρα τα πορθμεία). Ογκώδη βράχια εξακολουθούν και προστατεύουν τη μοναδική προβλήτα από την ανοιχτή θάλασσα κι ένα από τα βράχια μοιάζει με τερατώδες ανοιχτό στόμα. Κάποιος νεαρός με εικαστικές ανησυχίες πρόσθεσε στο κατάλληλο σημείο ένα μάτι. Έτοιμο το τέρας! Κι έτοιμο το θέμα του πίνακα. Στο βάθος μια άκρη της Αγίας Πελαγίας.

For our foreign friends: 
Title: At Agia Pelagia, Kythira Island, on the old quay, what a youngster with visual art inspiration did...
Oil on canvas, 87 x 61cm.
On my wall.

Επανάσταση ή πραξικόπημα;...

Οι Απριλιανοί και οι θιασώτες τους, αναφερόμενοι στην 21η Απριλίου 1967, μιλούσαν για "επανάσταση". Αρκετοί αμετανόητοι εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν αυτό τον όρο και μετά το 1974. Και σήμερα ακόμα.

Μόνο οι "αμετανόητοι"; Όχι ακριβώς.

Σε ανθρώπους με δημοκρατικό φρόνημα θα έχει τύχει, εν τη ρύμη του λόγου, να πούν "επανάσταση" το χουντικό πραξικόπημα. Εφτά ολόκληρα χρόνια, στα ΜΜΕ αυτή τη λέξη έβλεπαν κι άκουγαν. Επιείκεια, λοιπόν, αν έκαναν το λάθος.

Σημερινό μέλος της κυβέρνησης αποκάλεσε "Μακεδονία" τα Σκόπια. Εν τη ρύμη του λόγου, θα μού πείτε.

Μήπως έπεσε θύμα πολυετούς "προπαγάνδας" από τους γείτονες; Αν ναί, είναι ακατάλληλος για το αξιώμα που τού εμπιστεύτηκαν - έστω κι αν πρόκειται για κυβέρνηση με έλλειμμα εθνικής υπερηφάνειας.
Μήπως έπεσε θύμα πρόσφατων ελληνικών ειδησεογραφικών εκπομπών που με έμφαση λένε και ξαναλένε ΠΓΔΜ, εκεί που όλα τα χρόνια λέγαν απλώς "Σκόπια". Αλήθεια, γιατί αυτή η ξαφνική προτίμηση ορισμένων καναλιών για ΠΓΔΜ αντί Σκόπια;
Μήπως ο εν λόγω υπουργός άρχισε να μπερδεύεται από το πολύ "Μακεδονία" που ακούει στις διεθνείς διασκέψεις/συσκέψεις/συναντήσεις και παραλείπει να επισημαίνει στους ξένους συνομιλητές πως Δυτική Μακεδονία, Κεντρική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία είναι επίσημα αναγνωρισμένες ελληνικές περιφέρειες στη γεωγραφική και οικονομική ορολογία της ΕΕ. Θα μπορούσε δηλαδή να πει στους συνομιλητές του: αφήστε τη Μακεδονία μας ήσυχη όταν μιλάτε για κάποιο άλλο κράτος. Προφανώς δεν υπάρχει τέτοια αντίδραση κι έτσι περνάει, χάρη συντομίας, το Μ από το ΠΓΔΜ.
Μήπως το "κυβερνόν" κόμμα, κάπου, κάποτε, έδειχνε να ψιλοσυμβιβάζεται με την παραχώρηση του όρου "Μακεδονία" σε γειτονικό κράτος;

Κι αν δεν ισχύει καμιά από τις παραπάνω υποθέσεις, θα αρκεστώ σε μια παλαιά φλαμανδική παροιμία:
"Waar het hart vol van is, loopt de mond van over"
Μεταφράζω: "Όταν είναι γεμάτη η καρδιά, ξεχειλίζει το στόμα"

Αυτά, εν τη ρύμη ενός φλαμανδικού (κι όχο μόνο) συλλογισμού.