17.5.11

Μέρες


ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑ

ποίημα τη λευκάδα του χιονιού.
οι πανέρημες ράχες της Θεσσαλίας
μ’ έκλεισαν σ’ ένα σπίτι
του παλιού καιρού.
κι έγινα ένα σώμα με το σπίτι
αναίσθητος.



ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ

οι ώρες φεύγουν και μου ξεφεύγουν.
ακίνητος από ανάγκη πίσω από το παράθυρο
βλέπω τη μέρα να προχωράει,
με τον ήλιο σε κάθε γωνιά,
με τον ήλιο να υποχωρεί,
τους ίσκιους να μεγαλώνουν.
αλλά μια μέρα αυτό το παράθυρο
θα χλευάζω απ’ έξω!
ελευθερωμένος,
με βεβαιότητα μια μέρα θα είμαι στον ήλιο

με όλους μαζί.





Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες
Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.
Όπου είναι χρήσιμο, θα υπάρξουν και επεξηγηματικές σημειώσεις.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες
Τόπος
Πειραϊκή
Ποιητής
Πορεία
Εξέγερση
Λιμάνι
θεός

Η σημερινή ενότητα, οι «Μέρες», περιλαμβάνει ποιήμτα που σημαδεύουν μέρες και ώρες λίγο ακαθόριστες, μικροσυμβάντα – τίποτα το δραματικό, μια καθημερινότητα. Αλλά κάπου φωλιάζει… τί, άραγε ;




Bericht voor de Nederlandstalige lezers :
Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

2 comments:

  1. Κάποια μέρα Ξενούδη. Θα κοιτάμε ο παράθυρο απο την άλλη μεριά.

    ReplyDelete
  2. Εκφραστικά απέριττη, λιτή, πειστική η εσωστρέφειά σου.

    ReplyDelete