20.3.13

Διαγγέλματα...

Όταν οι υπεύθυνοι ηγέτες απευθύνουν διαγγέλματα στο λαό, δεν αφήνουν στην τύχη το σκηνικό. Συνηθέστερα μιλάνε καθισμένοι μπροστά από ράφια με βιβλία, με καμιά σημαία κάπου στην άκρη. Άλλοι - όπως οι Τούρκοι - στέκονται μπροστά από μεγάλες φωτογραφίες ή προσωπογραφίες λατρευμένων ηρώων. Σε κάθε περίπτωση, οι τεχνικοί της διαφήμισης που προετοιμάζουν τη σκηνή του διαγγέλματος φροντίζουν για τη σημειολογία της εικόνας που θα εκπέμπει ο ηγέτης.

Ένας Παπανδρέου είχε διαλέξει το ηλιόλουστο τοπίο ενός μικρού ακριτικού νησιού για να αναγγείλει στον ελληνικό λαό τη μοιραία εμπλοκή του ΔΝΤ και τη μαύρη σκιά του μνημονίου. Ελαφρότητα είναι η μόνη λέξη που ταίριαζε σε τέτοιο σκηνικό...

Από μια κάποια σκοτεινή σημειολογία δεν γλυτώνει και το πολύ πρόσφατο διάγγελμα του Κύπριου προέδρου. Ο Ν. Αναστασιάδης μίλησε μπροστά από μια δίφυλλη ξύλινη πόρτα. Σκηνικό ανολοκλήρωτο: ποιός την άφησε κλειστή;

 

2 comments:

  1. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι.. δεν παρακολουθώ βέβαια..

    ReplyDelete
  2. Φίλε μου πέρασα να σε γνωρίσω.Διάβασα τη σκέψη σου και συμφωνώ όχι γιατί απλά τη λες αλλά γιατί η ηλικία και η πείρα μου δίδαξε οτι όλα πια στους "επωνύμους" γίνονται βάση σχεδίου, μάρκετιγκ, προμελέτης αποτελέσματος .Δυστυχώς εσείς οι νέοι φέρετε το βάρος της δικής μας ανέμελης και σπάταλης ανάγκης να "ανεβούμε", να ¨φτιαχτούμε". Δεν ανήκω σε αυτούς φέρω όμως την ευθήνη του βάρους του ψήφου μου και της ανεμελιάς του σήμερα μου τόσα χρόνια.Είσαι άνθρωπος της τέχνης όπως λες..ζήσε μέσα σ'αυτήν και φρόντισε απλά να είσαι πάντα ο εαυτός σου σε ότι πιστεύεις με σύνεση και πραότητα.

    ReplyDelete