1.10.11

Κακώς κείμενα (7) – ομάδες και παράγοντες


Ποιός δεν θέλει τον υγιή αθλιτισμό;
Στη χώρα του ολυμπιακού πνεύματος θα ήταν παράφωνο να μην υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον για το «νους υγιής εν σώματι υγιή»...
Αλλά από την άθληση των νέων (και λιγότερο νέων, γιατί όχι;) και τη διάθεση των κατάλληλων χώρων για τα διάφορα αθλήματα, μέχρι τους βανδαλισμούς των φανατισμένων οπαδών και τα στημένα παιχνίδια, υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση.

Επαγγελματικός αθλητισμός – από μόνο του ήδη μια αντίφαση. Ένα θέαμα είναι, ένα έργο που παίζεται για το «φίλαθλο» κοινό, που ενθουσιάζεται και φανατίζεται.

Φανατισμός για μια ομάδα που λέγεται ελληνική επειδή έχει έδρα στην Ελλάδα. Κορυφαία μέλη/παίκτες της ομάδας είναι ξένοι. Αγοράστηκαν για μεγάλα ποσά από το εξωτερικό. Ποιός πληρώνει; Εμείς όλοι, μέσω των επιδοτήσεων που λαμβάνουν οι ομάδες από το δημόσιο.

Στα γήπεδα δεν πηγαίνουμε για να απολαύσουμε έναν αγώνα ευγενούς άμιλλας, αλλά για να εξοντώσουμε τον αντίπαλο και να ξεσπάσουμε στα καθίσματα (και στους οπαδούς των «άλλων»). Αποκλείεται να παραδεχτούμε ότι ο αντίπαλος παίζει καλύτερα από την ομάδα «μας». Φταίνε οι διαιτητές, ο προπονητής (συνήθως ξένος κι αυτός). Το ότι πολλοι αγώνες είναι στημένοι, αποκαλύφτηκε πρόσφατα, επίσημα. Το ότι διάφοροι «παράγοντες» κερδίζουν γερά ποσά σε στοιχήματα, έγινε κι αυτό γνωστό. Και στήσιμο και στοίχημα φαίνεται να πηγαίνουν χέρι-χέρι. Προς τί λοιπόν ο ενθουσιασμός κι ο φανατισμός για την «ομάδα»;

Και μυαλό δεν βάζουμε. Δεν βοηθάει κι η πολιτεία, που βλέπει τη μάζα των φανατισμένων «φιλάθλων» σαν ασφαλιστική δικλείδα – προτιμότερο να τα σπάνε στα γήπεδα παρά στα γραφεία του δημοσίου ή στα γραφεία των πολιτικών μας...

Τα παιδιά μας, τί φταίνε;
Με ενοχλεί αφάνταστα όταν ρωτάν ένα παιδάκι: «τί ομάδα είσαι;», λες κι από τα παιδιά που δεν έχουν ιδέα, ψάχνουν τη δική τους επιβεβαίωση οι μεγάλοι που κάνουν αυτή την ανόητη ερώτηση...

Πράσινοι και γαλάζιοι στο Βυζάντιο.
Κόκκινοι και πράσινοι στη σύγχρονη Ελλάδα.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται.


1 comment:

  1. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου το θέμα, δεν ασχλούμαι με τον αθλητισμό, μέχρι εκεί που είπες ότι εμείς πληρώνουμε.. αυτό πόνεσε..

    ReplyDelete