Δάσος Χαϊδαρίου Αττικής
Ο (μικρός) καθημερινός κόσμος του Ξενούδη
Όσοι διάβασαν τους περασμένους μήνες εδώ τα ποιήματά μου – κι αρκετά τα ποιήματα με σαφή αναφορά σε τόπους ελληνικούς – ίσως να έχουν την περιέργεια: «μα πού ζει αυτός ο άνθρωπος;»
Τις επόμενες μέρες θα υπάρξουν μερικές αναρτήσεις που δίνουν απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.
1.
Εδώ ένα μεγάλο μέρος της Αθήνας, κυρίως η δυτική πλευρά, το ΧΑΪΔΑΡΙ.
Στο κέντρο, ο λόφος του Προφήτ’ Ηλία, προς τα δεξιά του λόφου η συνοικία «ΔΑΣΟΣ».
Στο βάθος το όρος Αιγάλεω. Μια ιδιομορφία: το όρος Αιγάλεω έδωσε το όνομά του στο γνωστό δήμο Αιγάλεω, αλλά σε κανένα σημειίο αυτός ο δήμος δεν εφάπτεται με το μικρό βουνό.
Όλοι οι Αθηναίοι έχουν περάσει, απ έξω, από το Δάσος Χαϊδαρίου, μέσω της Ιεράς Οδού ή της λεωφόρου Αθηνών-Κορίνθου. Λίγοι έχουν επισκεφτεί το Δάσος.
2.
Το Δάσος αναπτύχτηκε στην πλαγιά του Ποικίλου Όρους (πίσω μας, από αρκετά ψηλά η λήψη της φωτογραφίας, από την επιμέρους συνοικία «Άνω Δάσος»).
3.
Μια ακόμα άποψη του Δάσους από ψηλά.
Θα μου πείτε: Δάσος, ποιό δάσος; Που είναι το δάσος;
Οι πολυκατοικίες, δυστυχώς, είναι ψηλότερες από τα αναρρίθμητα πεύκα.
Πρέπει να περπατήσεις στη συνοικία για να δεις το δάσος.
Η αλήθεια είναι ότι πολλά πεύκα κόπηκαν. Η κάλυψη των οικοπέδων είναι μέχρι 40%. Αν δεν υπάρχει παραβίαση του κανονισμού, μένει ακόμα ένα 60% για πεύκα και κήπους. Πάλι καλά.
4.
Ωραίος χώρος στάθμευσης, ε; Με σύγχρονη αισθητική αντίληψη. Κρίμα που τα υπόλοιπα πολυάριθμα χτίρια του συγκροτήματος δεν ακολούθησαν... Πρόκειτα για το μεγάλο ψυχιατρικό νοσοκομείο του Δαφνιού. Το Δάσος είναι σφηνωμένο ανάμεσα στα στρατόπεδα (ΚΕΒΟΠ, ανατολικά) και το ψυχιατρείο (που καταλαμβάνει μια τεράστια έκταση προς τα δυτικά).
(Αν ο Ξενούδης χάσει ποτέ τα μυαλά του – συμβαίνει καμιά φορά με τους ποιητές – η θεραπεία, ή ο εγκλεισμός, βρίσκονται κοντά. Μόλις ένα τετράγωνο...)
5.
Κι άλλη άποψη του ψυχιατρείου. Στο βάθος διακρίνεται το Ποικίλο Όρος.
6.
Το Ποικίλο ΄Ορος, ψηλά, απόμακρο, και χτίρια του ψυχιατρείου.
7.
Το Άνω Δάσος έχει σκαρφαλώσει όσο γίνεται στην απότομη πλαγιά του Ποικίλου. Δρόμοι πολύ ανηφορικοί. Συνοικία «κουραστική». Στη δεκαετία του 1990 μπήκε ολόκληρη περιοχή στο σχέδιο πόλης και πολύ γρήγορα έγινε η ανοικοδόμηση. Πολλές μονοκατοικίες. Αλλά με το να επιτραπεί η συνεχής δόμηση – κολλητά τα σπίτια το ένα στο άλλο – κάθε καινούργια οικοδομή κρύβει ένα μέρος της καταπληκτικής θέας σε κάποιους άλλους. Ασυναρτησίες του δημοσίου...
8.
Χαρακτηριστικός δρόμος του Δάσους.
Είναι πρωί ακόμα. Μεγάλες οι σκιές.
Στο βάθος το όρος Αιγάλεω.
9.
Ο δήμος μπόρεσε να αξιοποιήσει αισθητικά αρκετά τμήματα του Δάσους.
Εδώ η πλατεία Πρωτομαγιάς, άλσος πευκόφυτο, η χαρά των παιδιών, των αδέσποτων σκυλιών, και των μεγαλύτερων νέων (αργά το βράδυ).
10. 11. 12.
Για τον Ξενούδη, το κέντρο του σπιτιού δεν είναι το σαλόνι, ή η τραπεζαρία, αλλά η μεγάλη βεράντα. Τα πεύκα και τα άλλα δενδρα δημιουργούν, με τον ήλιο, ένα εράσμιο περιβάλλον.
Τρεις φωτογραφίες, από ανατολικά έως δυτικά.
