Εποχές

ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ

κουρασμένο καλοκαίρι,

άφησε τα πρώτα σύννεφα να περνάν

πάνω από τις κορυφές.

και πόνος νοσταλγός με ζώνει.

ήταν εδώ, κι εκεί, και πέρα.

παντού κάποια ανάμνηση άφησε σαν σε βωμό.

για να θυμάμαι άραγε;

ΚΟΠΩΣΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

ήταν ένα καλοκαίρι σύντομο.

τόσο σύντομο

που δεν χωρούσε παρά λίγα από τα όνειρά μας,

τις γεμάτες ένταση ώρες της κάθε Κυριακής,

απογεύματα θρυλικά σε επιδιώξεις,

ηλιοβασιλέματα εκατό που χάσαμε, και λέγαμε: αύριο πια!

στιγμές της θάλασσας, στιγμές του βυθού,

στιγμές του έρωτα, στιγμές φιλίας.

χρώματα ζωηρά παντού,

στα χείλη όλων τα ίδια επίκαιρα τραγούδια,

τρεις φορές καυγάδες για μια τουρίστρια.

ήπιαμε τη θέρμη και μας έγινε φύση δεύτερη.

φθινόπωρο με βρήκε νηφάλιο, ανήμπορο

για τα όνειρα τα απραγματοποίητα τα τόσα,

που έλαμπαν σαν τα πιο ωραία!

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι, Εργασία, Οικολογικά.

Σήμερα δύο ποιήματα από τη σειρά «Εποχές».

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Φιλία

 

ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

τελείωσε το ομαδικό γέλιο.

βγήκαμε στη φιλόξενη νύχτα,

κατηφοριά.

λίγα τα λόγια.

έψαχνα ανέκδοτα,

ανακάλυπτα μια άδεια ζωή.

πάθος που δεν τολμούσε ποτέ να χτυπήσει.

- έβρισκα σαρκασμούς.

προχωρήσαμε στη διάλυση της βραδιάς με λίγες λέξεις:

γυναίκα, ζωή, αύριο…

η νύχτα η φιλόξενη, για μας

τα παραδέχτηκε όλα.

ΦΟΒΟΣ ΧΩΡΙΣΜΟΥ

δες τί μπορούν να επιτελέσουν δυό.

δες τα κυπαρίσσια, δεμένα δυό.

δες τα περιστέρια για το ολόιδιο ταξίδι, δυό.

και δες εμάς.

και με αγωνία συλλογίσου, κάπου

δρόμους δυό.

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι, Εργασία

Σήμερα δύο ποιήματα για τη φιλία.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Οικολογικά

ΑΜΥΝΑ

τα εργοστάσια

πύκνωσαν την τάξη τους

γύρω απο το κυπαρίσσι.

αλλά το δένδρο υπομονητικά ψηλώνει

και με τις καπνοδόχους

θέλει πια να αναμετρηθεί.

ΚΛΑΔΕΜΑ

θερίζει ο αέρας τα κρύα χώματα,

κόβει το κλαδευτήρι.

τη σοδειά συλλογίζομαι,

τους σάκκους επί σάκκων

το φθινόπωρο στις αποθήκες.

σιωπηλά στον πόνο μαθημένο το δένδρο

με συντροφεύει.

η άνοιξη δεν αργεί.

κάθε πληγή στο εκατονταπλάσιο

οι καρποί.

κόβει το κλαδευτήρι,

και νιώθω το σεμνό αποθρόισμα

των φύλλων μέσα μου,

σεμνά μέσα μου

σαν τίμια υπόσχεση.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ

αέρας αέρας

κι ο ήλιος να λείπει

στον αφρό πέρα από τη θάλασσα.

αέρας, αέρας οξυτάραχος,

σαν όψιμος χειμώνας να απειλεί με άγρια εξόντωση

την ανύποπτη ανυπότακτη άνοιξη.

αέρας, που το μίσχο εξασκεί στο λύγισμα

- βίαιο λύγισμα βασανιστικό -

αλλά το άνθος ανθίσταται, χτυπιέται, τρίβεται.

σε παραζάλη όλοι οι σπόροι έχουν χαθεί,

οι μέλισσες ελαφρό θα νιώθουν το πέταγμα

με την ήσυχη ανατολή

μεθαύριο.

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι, Εργασία

Τα 3 σημερινά ποιήματα εντάσσονται σε μια ενότητα με θέμα την οικολογία.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Οικολογικά

ΧΡΟΝΟΣ

από τις ρίζες μου

χυμοί αδιάκοπα εκρέουν

στον κορμό μου, στα κλαδιά,

και στα φύλλα μου τα αιχμηρά στον ήλιο,

συναντούν το άπειρο.

αιώνες τώρα δυό,

κατά πως άνθρωποι εσείς το χρόνο σας μετράτε

για να μη χαθεί η θύμηση

το πέρασμά σας απ τη γή μας την κοινή,

αιώνες τώρα δυό

χυμοί αδιάκοπα εκρέουν,

και γίνονται αέρα σε αναπνοή ηδονική.

από τα μέρη αυτά όταν περνάτε

και σας ακούω με θαυμασμό να αναφωνείτε:

τι πεύκο μεγάλο, τί πράσινο,

τί αέρας ζωηρός,

ω τί άπλωμα βαθύ μες στο γαλάζιο!

το χρόνο πώς αντέχει;

κι όμως αιώνες μόλις δυό!

πώς πέρασαν τα χρόνια σου, διαβάτη;

πώς πέρασαν για μένα οι μεστές δεκαετίες;

αφού σαν χτες ακόμα

τα εφηβικά, χυμώδη μου κλαδιά…

ΓΡΑΦΗ

καλοί μου άνθρωποι,

απ τη βροχή σας προφυλάσσω.

με ήλιο δυνατό

δροσερή πέφτει σκιά ένα γύρω στο χώμα.

και στα βράχια

και στη ρίζα της πλαγιάς,

σας δίνω σημάδι

για το μονοπάτι των λίγων της κορυφής.

καλοί μου άνθρωποι,

χαρίζω αρωματική ανάσα,

αίσθηση ελευθερίας.

καθήστε και χαρείτε φύση

ανυπόκριτη ομορφιά.

κι ερωτευμένο εσύ αγόρι,

όνομα αγαπημένης στην καρδιά σου χάραξε,

και όχι κοφτερά στο σώμα μου.

γιατί δάκρυ πηχτό για καιρό

θα τρέχει κι όταν ακόμα

εσύ το όνομα θα έχεις ξεχάσει, ξεχάσει…

ΚΑΥΣΩΝΑΣ

από πρωί

ο ήλιος παραμέρισε τις ασπίδες όλες

κι ανεβαίνει, ανεβαίνει.

ο άνεμος έμεινε ξέπνοος

κι αθόρυβα εξαφανίστηκε.

γνωστικό το βουνό, γύρισε τη ράχη του αδιάφορο

για το καύμα που επέρχεται, επέρχεται.

απ τα κλαδιά μου σήμερα δεν αναπέταξαν

ούτε τα μισά πουλιά.

νιώθω τις ρίζες μου να μοχθούν,

τη γη να ραγίζει κατάξερη,

τον αέρα να σπάει και να τρέμει.

ούτε δροσιά, ούτε φωνή

εκτός απ το μονότονο

κι ακούραστο φτερούγισμα

του τζιτζικιού.

κι εδώ κι εκεί το οδυνηρό το τρίξιμο

των νεκρών καρπών μου

των κουκουναριών.

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

φυσάει και παλεύω.

ο αέρας στα κλαδιά με κάνει να νιώθω

γυμνός και έφηβος ευλύγιστος.

ό,τι ξύλο νεκρό, αποτινάσσεται.

τραγούδι μου γίνεται

η φοβέρα του ανέμου.

φυσάει φυσάει από τη νύχτα,

και το ξημέρωμα ήταν τόσο αιματηρό

εκεί πίσω απ το βουνό,

μου θύμισε σφαγές, όπως παλιά,

περασμένες εποχές

που ζούσατε, σεις γυναικόπαιδα

με την ιαχή του νικητή εφιάλτη.

ένα άλογο νεκρό εδώ κοντά θαμμένο

θυμάμαι,

και πόσα παλικάρια, τόσα νειάτα χαμένα

για ιδανικά, για αγαθά που απλόχερα

τα δίνει η φύση

σε φίλους κι εχθρούς…

φυσάει και παλεύω

φυσάει και λυγίζω

φυσάει και νιώθω παλικάρι

όπως οι άλλοι, τότε, στον Αγώνα.

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι, Εργασία

Τα 4 ποιήματα του πεύκου εντάσσονται σε μια ενότητα με θέμα την οικολογία.

Ένα μεγάλο παλαιό πεύκο απευθύνται στους ανθρώπους.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Οικολογικά

ΒΩΜΟΣ

για ένα κύμα,

για ένα κλαδί στην άμμο,

για ένα βράχο εμπόδιο μπροστά μας

γράφουμε ποίηματα.

κι η θάλασσα σωπαίνει.

στη νοητή αναστήλωση της φύσης

βλέπουμε στίχο

κάθε κύμα, κάθε λουλούδι, κάθε κοχύλι.

κι όμως

τί θλίψη, τί ταπείνωση

για μας 

αν από τα γραπτά μας

γίνεται κάθε βουνό

βωμός.

ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ

μπήκα με τα χέρια σ’ ένα σιωπηλό πράσινο κόσμο.

πράσινες ματιές των ψαριών,

πράσινες φυγές μπροστά στα δάχτυλά μου τα χλομά,

πράσινο βαθύ των φυκιών

το λίκνίσμα του τέλειου μυστηρίου,

πράσινο δροσερό μετά την πίκρα του αφρού...

πού θα βρω, πού θα βρω κοινή λαλιά

σ’ αυτή τη σιωπή του θανάτου;

πού θα βρω, πού θα βρω

σ’ ενδεή μοναξιά, κάτω, πιο κάτω,

σε μαύρες ρωγμές, χαίνοντα στόματα,

το χαμένο θησαυρό;

που θα βρω φως;

κι από οροφή τα θαλάσσια δάπεδα

περιστρέφονται ανάποδα,

τεντωμένο ένα χέρι

ξαναβρίσκει τον ήλιο το χαμένο,

αναπνέω, πατώνω...

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι, Εργασία

Σήμερα αναρτώνται δύο ποιήματα που έχουν έμμεσο οικολογικό περιεχόμενο. Από αύριο ακολουθούν κι άλλα.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Εργασία

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΟΡΤΗ

δουλειά δουλειά δουλειά.

το χέρι μου σχηματίζει το μέλλον μας στο χαρτί.

δουλειά δουλειά.

ακούω τις απίθανες διηγήσεις

του γιού μου για τη γορτή,

και το χέρι μου υπάκουο, χαρούμενα χαράζει

μια λέξη στο χαρτί.

δουλειά, γιορτή.

ΓΡΑΦΕΙΟ

με τις ώρες σκυμμένος στα χαρτιά.

ρόζο έβγαλε το δάχτυλό μου το μεσαίο.

τα γυαλιά μου στέκονται χαμηλά.

οι αριθμοί ρωτάν, φωνάζουν, εκβιάζουν,

το μολύβι διστάζει:

ποιά ερμηνεία να δοθεί;

ποιά ερμηνεία να δοθεί;

όρθιος στο παράθυρο για λίγο

για χρόνο τόσο δα

απογδύνομαι όλη την ένταση:

στο ηλιοκέντητο άλσος απέναντι

δυό γέροι σα να κουβεντιάζουν

για τα περιστέρια

που πηδοπετάν εκεί κοντά.

ποιά ερμηνεία να δοθεί;

σκυμμένος στα χαρτιά

σταθερά

σημειώνω πως του χρόνου,

θα είναι περισσότερα τοις εκατό

τα περιστέρια στους κήπους μας, στα άλση.

ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟ ΕΡΓΟ

φάκελος πάνω

φάκελος κάτω

αράδες τα ονόματα

στοίβα τα έγγραφα

μικρή η ώρα.

βάζω βγάζω παραδίνω

αρχειοθετώ συμπληρώνω

υποσημειώνω αφαιρώ.

τα μικρά νευρώδη μου χέρια

πιο πρόθυμα κι απ το μυαλό

που λογίζει μικρή την ώρα.

αλλά όταν πέντε λεπτά πριν φύγουμε,

φάκελοι πάνω φάκελοι κάτω

στέκονται σε τέλεια τάξη

αρμονικά,

πετάει η σκέψη όμορφα

ξεκούραστα, μια σπίθα:

νά μια γόνιμη μέρα!

και γλιστράω απ τη σκάλα

με αφελή διπλή χαρά!

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως, Συνάνθρωποι.

Σήμερα αναρτώνται τρία ποιήματα που έχουν σχέση, όχι με τον κόσμο της εργασίας, αλλά με την ίδια την εργασία και την ικανοποίηση που δίνει όταν είναι θετικό το αποτέλεσμα των κόπων.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.

Συνάνθρωποι

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ...

οι λέξεις και τα λεπτά κυλούσαν.

η αίθουσα γέμισε ομιλία

ως την οροφή.

κι όλοι σαν σε λήθαργο

έβλεπαν τη χτεσινή αργία, τώρα πια ανάμνηση,

τη θάλασσα να υπόσχεται,

σώματα στον ήλιο,

οξυγόνο!

Διευκρίνιση για τους μη τακτικούς αναγνώστες

Στις επόμενες εβδομάδες αναρτώνται τακτικά τα ελληνικά ποιήματα με «λογική» σειρά κατά θέμα ή σε συγκεκριμένη ενότητα.

Μέσα σε κάθε ενότητα, η παράθεση είναι περίπου χρονολογική. Με αυτό τον τρόπο, ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει την όποια εξέλιξη στην τεχνική σε βάθος χρόνου.

Μέχρι τώρα αναρτήθηκαν ποιήματα από τις θεματικές ενότητες

Τόπος, Πειραϊκή, Ποιητής, Πορεία, Εξέγερση, Λιμάνι, θεός, Μέρες, Θέατρο, Θάλασσα, Έρως.

Τελειώνει εδώ η ενότητα με θέμα «Συνάνθρωποι»

Καλοκαιρινά οράματα σε υπηρεσιακή ατμόσφαιρα που δεν αντέχεται...

Ό,τι πρέπει γι’ αυτή την εποχή.

Bericht voor de Nederlandstalige lezers :

Gedichten in ‘t Nederlands verschenen van 27 Januari tot 10 Maart 2011.