24.6.12

Πρωτεία ντροπής ;

Ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέχουμε μερικά πρωτεία που, ενώ θα μπορούσαν να μας κάνουν υπερήφανους, τελικά μάλλον μας κάνουν να σκύβουμε το κεφάλι...

Έτσι, κατ' αναλογία πληθυσμού:

Έχουμε τους περισσότερους γιατρούς,
     και λειτουργικό σύστημα υγείας δεν έχουμε.

Έχουμε τα περισσότερα φαρμακεία,
     και στεκόμαστε στην ουρά για φάρμακα.

Έχουμε τους περισσότερους δικηγόρους,
     και η απονομή δικαιοσύνης είναι προβληματική.

Έχουμε τους περισσότερους συμβολαιογράφους,
     αλλά δεν λειτουργεί κτηματολόγιο.

Έχουμε το μεγαλύτερο αριθμό δημόσιων υπαλλήλων,
     με αποτέλεσμα την πιο απίστευτη γραφειοκρατία.

Να προσθέσω ακόμα:

Ότι έχουμε (και πληρώνουμε) πολυπληθείς κυβερνήσεις, αλλά μας κυβερνάει ως γνωστό μια μικρή τρόικα.
Ότι έχουμε μια βουλή με 300 βουλευτές, και δημοκρατία δεν έχουμε...




22.6.12

Κυβερνήτες ασθενείς...

Ακόμα δεν συγκροτήθηκε καλά-καλά "κυβέρνηση" σε μικρό σχήμα των 40 (ενώ η τρόικα κυβερνά ανενόχλητα από απόσταση...) και ήδη τρέχουν οι ανταποκριτές των καναλιών στα νοσοκομεία και νοσηλευτήρια.

Αφελής ερώτηση: ποιός επιχειρηματίας προσλαμβάνει εργαζόμενους άνω των 55-60 ετών; Εμείς, σαν κοινωνία, σαν κράτος, γιατί επιμένουμε σε "ηγέτες/διαχειριστές" σε ηλικία συνταξιοδότησης;

Η πολύτιμη εμπειρία, θα πουν μερικοί.
Εμπειρία άλλων εποχών, εμπειρία από άλλες δομές της κοινωνίας, εμπειρίες από μια άλλη Ελλάδα. Αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω το ρολόι, τότε, ναί, να εμπιστευτούμε τη διαχείριση της τύχης των μελλοντικών γενεών σε ανθρώπους αποκομμένους από τη σημερινή νέα γενεά...

Άμοιρη Ελλάδα...



21.6.12

Επαναδιαπραγμάτευση ;

Με πρόσωπα που έχουν ήδη αποδείξει ότι δεν αντέχουν σε πιέσεις (και υπογράφουν), δεν μπορούμε να είμαστε και πολύ αισιόδοξοι για αίσια επαναδιαπραγμάτευση.
Το ότι πίσω από την κυβέρνηση στέκεται ένα κόμμα άφθαρτο και πιο απαιτητικό ακόμα, μπορεί να διευκολύνει κατά λίγο τη θέση μας.

Το ουσιώδες όμως πρόβλημα έγκειται στον ίδιο το λαό, που, δημοσκοπικά τουλάχιστο, αποφάνθηκε υπέρ του ευρώ με ποσοστό 80%
Εκεί είναι η βασική αδυναμία μας στη διαπραγμάτευση. 
Αν το ποσοστό υπέρ του ευρώ ήταν μόνο 50-55% οι εταίροι μας θα γνώριζαν ότι η συνέχιση της λιτότητας μπορεί εύκολα να αντιστρέψει τους αριθμούς, δηλαδή εύκολα μπορεί να οδηγήσει στη Δραχμή (στην Ελλάδα) και στην κατάρρευση του ευρώ (στην υπόλοιπη Ευρώπη).

Όταν διαθέτεις ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο, πρέπει να μπορείς να πείσεις ότι ενδέχεται να το χρησιμοποιήσεις. Ένα 80% του λαού υπέρ του ευρώ, σε συνδυασμό με μια παλαιοκομματική, δουλοπρεπή κυβέρνηση, δεν αφήνουν περιθώρια - το ισχυρότερο όπλο μας είναι άσφαιρο, είμαστε άοπλοι. Και οι εταίροι/δανειστές το γνωρίζουν.

18.6.12

Ελλήνων μνήμη...

Από ιστορική μνήμη πάμε καλά.
Από πολιτική μνήμη ;...

8.6.12

Το ευρώ και τα παιδιά μας...

Στην τηλεόραση (πού αλλού;):
Μικρό διαφημιστικό υπερ ενός κόμματος εξουσίας (;) εμφανίζει τα παιδιά δημοτικού σχολείου να μη γνωρίζουν ότι αυτά που αγοράζουν στο κυλικείο ή στο περίπτερο, τα πληρώνουν σε ευρώ.

Πέντε εξηγήσεις υπάρχουν:

- ή το κόμμα αυτό να έχει μείνει καμιά δεκαετία πίσω,
- ή τα περί Νιγηρίας ή Λεττονίας της κ. Lagarde αρχίζουν να πιάνουν τόπο,
- ή το διαφημιστικό γυρίστηκε σε ειδικό σχολείο με παιδιά μειωμένης αντίληψης,
- ή το κόμμα αυτό στοχεύει στις ψήφους ηλικιωμένων με γεροντική άνοια,
- ή είμαστε απλά άξιοι της μοίρας μας με τέτοιους υποψήφιους "ηγέτες"...

5.6.12

Lagarde... (2)


Prenez garde, Madame Lagarde !

Libre à vous de vouloir donner le ton aux Lettons, mais d’un humour colonial à un humour baltique, quand comptez-vous nous faire rire d’un humour balcanique ?